
Recht op onzichtbaarheid
Jims verwondering
‘Voorsprong door techniek.’ Echt waar?, vraagt Jim Heirbaut zich af. Dit is zijn laatste column in De Ingenieur.
Sinds kort steek ik af en toe mijn tong uit naar voordeuren waar ik langskom bij mij in de buurt. Ik erger me aan de deurbellen. Toen ik onlangs ’s ochtends in het donker op weg was naar mijn bus, floepten om de paar deuren rode ledlichtjes aan. Een blinkend zwart oogje staarde me aan.
Ik heb niets tegen de mensen die wonen achter die voordeuren, maar wel tegen hun deurbellen. De bellen waartegen ik mijn tong uitsteek, zijn meer bewakingscamera dan deurbel. Bij dit soort hightech bellen hoort een app waarop de gebruiker kan zien wie er voor de deur staat. Blijkbaar vinden veel mensen het fijn om beelden te hebben van de pakketbezorger die ze hebben gemist.
Mijn bezwaar is dat ik niet op de openbare weg wil worden gefilmd
Ik heb niets te verbergen, ik loop ook niet in mijn nakie, maar dat ik mij op dat moment op die plek bevind, dat gaat niemand een klap aan. En ik vind het al helemaal niet oké dat die videobeelden worden opgeslagen op een server van een – ongetwijfeld – Chinees of Amerikaans bedrijf. Trouwens, los van die landen, ik wil die ongevraagd verkregen videobeelden van mij überhaupt op geen enkele server.
En het mag ook niet hè, je videodeurbel richten op de openbare weg. De wet is daar duidelijk over: eigenlijk mag je alleen filmen op eigen terrein, als er wordt aangebeld of beweging voor de deur is. Verder is de eigenaar verplicht om duidelijk te maken dat je voor zijn deur kunt worden gefilmd. Beelden mogen kort worden bewaard en niet worden gedeeld. Dat laatste gebeurt natuurlijk wél en vaak ook. Vooral in WhatsAppgroepen van buurtgenoten komen nogal eens beelden langs met commentaar als ‘Kent iemand deze man? Ik vertrouw hem niet.’ Elders in het land speelde iemand zelfs voor eigen rechter en gooide beelden van zijn videodeurbel of bewakingscamera op social media.
De politie zit in een spagaat. Natuurlijk, zij moet zeggen dat filmen van voorbijgangers op straat niet mag. Maar de realiteit is dat de politie bij het oplossen van misdrijven vaak dankbaar gebruikmaakt van de beelden gemaakt door particulieren. Als iedereen zich netjes aan de wet zou houden met zijn videodeurbel of bewakingscamera, heeft de politie zelfs een probleem. Zó vaak worden namelijk beelden van deurbelcamera’s opgevraagd. Volgens het AD heeft de politie een database met enkele honderdduizenden plekken waar camera’s en deurbellen hangen. ‘Als iedereen zich aan de wet houdt, hebben wij niets meer aan die beelden’, citeert het AD een woordvoerster van de politie.
Ik begrijp het punt, maar we mogen toch wel verwachten dat de politie zelf zich aan de wet houdt?
Laatste artikelen
Meest gelezen






