Toegankelijk pleidooi voor decentrale toepassing waterstof 

Nederland waterstofland? Alleen als het kleinschalige, decentrale projecten gaat ontwikkelen, laat Gerd Junne zien in een toegankelijk boek.

Elke energietransitie brengt ingrijpende veranderingen met zich mee. Niet alleen op technisch gebied – steenkool bracht staal en spoorwegen, olie bracht auto’s en vliegtuigen – maar ook politiek. Welk land heeft de belangrijkste grondstoffen en wint daardoor aan macht? Hoe herverdelen industrieën zich over de wereld? Ook bij de huidige opmars van duurzame energie moeten landen opnieuw hun positie bepalen of innemen.

Een van de energiedragers van de toekomst is groene waterstof, geproduceerd door de elektrolyse van water met duurzame stroom. Hiervoor leek Nederland goede kaarten in handen te hebben. Dankzij decennialange gaswinning hebben we immers zowel expertise als een unieke infrastructuur. Waterstof, geproduceerd met windenergie op de Noordzee, zou de zware industrie kunnen voorzien van groene energie.

Het boek WaterstofNL van Gerd Junne beschrijft de nationale en internationale ontwikkelingen die deze ambitie de afgelopen jaren hebben beïnvloed en geeft een vooruitblik op de mogelijke toekomst van een waterstofindustrie in Nederland. Junne is emeritus hoogleraar internationale betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam en volgde meer dan twintig jaar de ontwikkelingen op het gebied van waterstof. Die kennis deelt hij op toegankelijke wijze.

De interesse van Nederlandse bedrijven en de overheid in groene waterstof ging sinds eind vorige eeuw als een jojo op en neer, laat Junne zien, afhankelijk van de prijs van aardgas, oorlog, klimaatverdragen en andere internationale ontwikkelingen.

Het grootste obstakel voor grote Nederlandse bedrijven zoals Tata Steel, is dat waterstof in sommige andere landen veel voordeliger kan worden geproduceerd. Junne pleit dan ook voor een strategie die inzet op kleinere, decentrale projecten om de Nederlandse economie een impuls te geven en robuuster te maken.